Robert Homans ပါဝင်သော ဇာတ်ကားများ

ဒီဇာတ်ကားကတော့ အမေရိကန်ဝတ္ထုကို ရုပ်ရုင်ပြန်ရိုက်ထားတဲ့ ဂန္တဝင်ဇာတ်ကားကောင်းလေးတစ်ကားဖြစ်ပါတယ် ။ ဒါရိုက်တာကJohn Hustonပါ။ နာမည်ကြီးမင်းသားHumphrey Bogart (ဟမ်ဖရီဘိုးဂတ်)နဲ့မင်းသမီး Mary Astor(မေရီအက်စတာ)တို့ခေါင်းဆောင် ပါဝင်ထားကြပါတယ်။ အက်ရှင်သိပ်မပါတဲ့ စုံထောက်ကားဖြစ်ပေမဲ့ ဒီဇတ်ကားနာမည်ကြီးရတာက စုံထောက်နဲ့ ရာဇဝတ်သားတွေ ဥာဏ်ချင်းယှဥ်ပြီးစကားစစ်ထိုးတာတွေ အမှုကိုပေါ်အောင်ဖော်တာတွေက စိတ်ဝင်စားစရာဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ အမေရိကန်လိုနိုင်ငံမျိုးမှာတောင် ရဲတွေကကြည့်မရတဲ့လူဆို ချောက်ချခံရနိုင်တာနဲ့ အမှုပေါ်ပြီးရော ပြစ်မှုကိုအစားခံပေးမယ့်သားကောင်ရှာတာမျိုးက ပြုံးချင်စရာပါ။ အဓိက ဇာတ်ကောင် စုံထောက်ဆမ် စပိဒ်ရဲ့ ဇာတ်ကောင်စရိုက်ကလည်း သဘောကျစရာကောင်းပါတယ်။ ဇတ်လမ်းအကျဥ်း အလွတ်စုံထောက် ဆမ်စပိတ်ဒ်( ဟမ်ဖရီဘိုးဂတ်)ရဲ့ ရုံးခန်းကို ခပ်ချောချောအမျိုးသမီးတစ်ယောက်က သူ့ညီမကိုရှာပေးဖို့ သူ့ညီမနဲ့ ထွက်ပြေးတယ်ဆိုတဲ့ သာ့စ်ဘီဆိုတဲ့လူကို နောက်ယောင်ခံဖို့ အလုပ်လာအပ်ပါတယ် ။ ဆမ်ရဲ့တွဲဘက် မိုင်းလ်စ်အာချာက နောက်ယောင်ခံလိုက်ပေးဖို့ လိုက်သွားရင်းသတ်ခံလိုက်ရပါတယ်။နောက်နေ့မှာ သာ့စ်ဘီလည်းသတ်ခံရပါတယ်။ ရဲတွေက မိုင်းလ်စ်ရဲ့မိန်းမနဲ့မရှင်းမရှင်းဖြစ်နေတဲ့ဆမ်ကိုလူသတ်မှုအတွက်စွပ်စွဲချင်နေကြပါတယ်။ ဆမ့်ကို နောက်ယောင်ခံနေတဲ့သူရှိတာ ဆမ်က ရိပ်မိပါတယ်။ ဆမ်တို့ကိုအလုပ်အပ်တဲ့ အမျိုးသမီး မစ္စရှော့နက်စီရဲ့ ညီမ ဇာတ်လမ်းက လုပ်ဇာတ်ကြီးဖြစ်နေပြီး တစ်စတစ်စနဲ့ အကြောင်းရင်းမှန်ကပေါ်လာပါတယ်။ မစ္စရှော့နက်စီနဲ့ဆမ်လည်း အနမ်းဝေဖြာ ပန်းကမ္ဘာဖြစ်သွားပါတယ်။ ဂျိုအယ်ကိုင်ရိုဆိုတဲ့လူက ဆမ်ရဲ့ရုံးခန်းထဲထိလာပြီး အမှုအပ်မလိုလိုနဲ့ ပစ္စည်းတစ်ခုလာရှာပါတယ်။ ကိုင်ရို ဆမ်နဲ့ မစ္စရှော့နက်စီတို့ ဆွေးနွေးနေကြတုန်း ရဲတွေအပြင်မှာရောက်လာပြီး ဆမ့်ကိုမိုင်းလ်စ်ရဲ့ကိစ္စ မေးနေကြပါတယ် ။ ကိုင်ရိုအော်လိုက်လို့ ရဲတွေဝင်လာပြီး လက်နက်ကိုင်ဆောင်မှုနဲ့ ကိုင်ရိုကို ရုံးကိုခေါ်စစ်ပါတယ်။ ဆမ့်ကိုလည်း ခေါ်စစ်တော့ လူသတ်တရား ခံအစစ်ကိုရှာမှဖြစ်တော့မယ်ဆိုတာဆမ်သိလာပါတယ်။ ကိုင်ရိုရဲ့နောက်ကွယ်မှာ လူဝကြီးဆိုတဲ့ လူတစ်ယောက်ရှိနေပြီး သူတို့လိုချင်တာ က အနက်ရောင်သိမ်းငှက်ရုပ်တုတစ်ခုပါ။ ဒီရုပ်တုရဲ့ရာဇဝင်ကဘာလဲ။သာ့စ်ဘီ မစ္စရှော့နက်စီ ကိုင်ရိုနဲ့ လူဝကြီးတို့ဘယ်လို ပတ်သက်နေလဲ။သာ့စ်ဘီနဲ့မိုင်းလ်စ်ကိုသတ်တာဘယ်သူလဲ။ဇာတ်လမ်းကဘယ် လိုအဆုံးသတ်မလဲဆိုတာကိုတော့ဖန်သားပြင်ပေါ်မှာဆက်ကြည့်နိုင်ပါတယ်။ ဇတ်ကားကောင်းလေး တစ်ကားမို့ အချိန်ပေးရတာ တန်မယ့်ကားပါလို့ ညွှန်းပေးချင်ပါတယ်။ File size…(8.4 GB)/(1.8 GB)/(1.2 GB) Quality….Blu-Ray 4K HEVC/1080p / 720p Format… mp4 Duration…. 01:40:00 Genre... Crime, Drama, Mystery, Romance Subtitle….Myanmar Subtitle (Hardsub) Encoder….Garfield Translated by Khin Sakar Khin

The Grapes of Wrath (1940) IMDb Rating (8.1) / Rotten Tomatoes (100%) ဂျွန်စတိုင်းဘတ်ရဲ့ ၁၉၃၉ထွက် The Grapes of Wrathဝတ္တုကို ဂျွန်ဖို့ဒ်ရိုက်ထားတဲ့ The Grapes of Wrath ( 1940 )ဟာ အော်စကာ၆ဆု ဆန်ခါတင်ဝင်ခဲ့ပြီး ဂျွန်ဖို့ဒ်က ဒါရိုက်တာဆု , ဇာတ်ဆောင်ရဲ့အမေနေရာက သရုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့ Jane Darwellက ဇာတ်ပို့မင်းသမီးဆု ရခဲ့တယ်။ ဟင်နရီဖွန်ဒါလည်း မင်းသားဆု ဆန်ခါတင် ဝင်ခဲ့ပေမဲ့ ရတော့မရခဲ့ဘူး။ ဒီရုပ်ရှင်ကို one of the greatest films of all timeလို့တော့ သတ်မှတ်ထားကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သိပ်မကြိုက်လှတဲ့လူတွေလည်းရှိပါတယ်။ စာအုပ်ကို အရင်သွားဖတ်မိတဲ့လူတွေပေါ့။ ဒီစာအုပ်ကို မောင်ထွန်းသူက ဒေါသမာန်ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ ဘာသာပြန်ပေးထားတယ်။ ဇာတ်လမ်းကတော့ ၁၉၃၀မှာ ဇာတ်အိမ်တည်ထားတယ်။ တစ်ကမ္ဘာလုံး စီးပွားပျက်ကပ်နဲ့ ကြုံနေရတဲ့ကာလ Great Depression ကာလပေါ့။ အဲဒီကာလမှာ အိုကလာဟိုမာက လယ်သမားတွေဟာ လူအားနဲ့ လယ်ထွန်ယက်စိုက်ပျိုးနေတဲ့ လူတွေနေရာမှာ ထွန်စက်တွေကို အစားထိုးခံလိုက်ရလို့ အိုးမဲ့အိမ်မဲ့ဖြစ်ကြရင်း ဘဝတွေပျက်ကြတာကို ပုံဖော်ထားတယ်။ အိုကလာဟိုမာမှာ အိမ်အဖျက်ခံရမယ့် ညမှာ အလုပ်တွေပေါတယ်ဆိုတဲ့ ကယ်လီဖိုးနီးယားအထိ ကားစုတ်ကြီးနဲ့ မိသားစုလုံးကျွတ် ခရီးနှင်လာခဲ့ပြီးတဲ့နောက် အိမ်ပျက်ရာကနေ အိပ်မက်တွေဆက်ပျက်ရတဲ့အကြောင်းတွေပေါ့။ အဆိုးတွေကြားမှာ ဇာတ်အိမ်ကို သရုပ်ဖော်ထားပေမဲ့ အကောင်းတွေလည်း ရောပြွန်းနေတဲ့ ဇာတ်လမ်းလို့ပြောလို့ရတယ်။ ရုပ်ရှင်ကတော့ အဆုံးနားကို နည်းနည်းလှည့်လိုက်ပြီး ဝတ္တုရဲ့မာစတာပိစ်ဖြစ်လှတဲ့ ဇာတ်သိမ်းခန်းအထိ မပြခဲ့တာကလွဲ စတိုင်းဘတ်ရဲ့ ဝတ္တုအတိုင်းပဲ အတိအကျ ပုံဖော်ထားတယ်။ ခုနပြောခဲ့သလို စာအုပ်ကို အရင်ဖတ်မိတဲ့လူတွေ ဒီကားကို အားမရတဲ့ပြဿနာတော့ရှိတယ်။ ဘာလို့ဆို ဂျွန်စတိုင်းဘတ်ရဲ့ အရေးအသားက‌ တော်တော်လေး အသေးစိတ်ကျတဲ့ အရေးအသားဖြစ်နေလို့ပဲ။ သူ့ အဓိကဇာတ်အိမ်က ခုနမိသားစုရဲ့ခရီးရှည်ကြီးသက်သက်ပဲ ပြောရရင် ဒီကားမှာပြထားသမျှက အဓိကကျောရိုးအကုန်ပဲ။ ပြောရရင် ကာလတောင် အဲဒီလောက်မရှည်လှတဲ့အချိန်မှာပဲ ဇာတ်အိမ်တည်ထားတာ။ ဒါပေမဲ့ စတိုင်းဘတ်က ဇာတ်အိမ်ထက် ပုံဖော်မှုကို ပိုအသားပေးထားတယ်။ သူက ဇာတ်ကောင်တစ်ကောင်ရဲ့ ဒီကာလအတွင်းက အတွေ့အကြုံ လုပ်ရပ်တွေကို သေးသေးလေးကအစ သေချာထင်ရှားအောင်ပုံဖော်ထားသလို အဓိကကျောရိုးကို တစ်ခန်းနှစ်ခန်းရေးပြီးတာနဲ့ သူဇာတ်အိမ်တည်ထားတဲ့ ခေတ်ကြီးတစ်ခုလုံး စာဖတ်သူမျက်စိထဲ ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်းပေါ်လာအောင် ကြားဖြတ်အခန်းလေးတွေလည်း အဆုံးအထိ ဖြတ်ဖြတ်ရေးသွားတယ်။ ဒါတွေကို ဂျွန်ဝိန်းက မထည့်သွားသလောက်ပဲ သူထိသွားပုံရတဲ့တစ်ခုတော့ ထည့်ထားတယ်။ ပြောရရင် ထည့်လို့လည်းမပြေပါဘူး။ ခေတ်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ထင်ဟပ်နေတဲ့ ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ကို ၂နာရီစာ ဇာတ်ကားထဲထည့်ဖို့ဆို မဖြစ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဂျွန်ဝိန်းက သူရတဲ့၂နာရီစာဆိုတဲ့ အချိန်အတွင်းတော့ ဖြုတ်သင့်ဖြုတ် ပေါင်းသင့်တာပေါင်းပြီး အသပ်ရပ်ဆုံး ပုံဖော်သွားခဲ့တာကိုတော့ အာမခံလို့ရတယ်။ ဒီကားရဲ့ အဓိကပြဿနာက Run Time အရမ်းနည်းနေတာပါပဲ။ အဲဒီခေတ်ပရိသတ်ကလည်း ဒီ၂နာရီစာဆိုတဲ့ အချိန်လောက်ကိုပဲ လက်သင့်ခံကြတာကလည်း တစ်ပိုင်းပါတယ်။ ဒီလိုဆိုလို့ သူ့အရင် ထွက်တဲ့ Gone With The Windကျ ၄နာရီစာဖြစ်နေတဲ့အချက်ကိုတော့ ထောက်ပြစရာရှိမယ်။ လေရူးသုန်သုန်ရုပ်ရှင်က ၄နာရီကြာတာမှန်သလို အဲဒီခေတ်ပရိသတ်က ၂နာရီပဲ အများစုလက်ခံကြတာလည်းအမှန်ပါပဲ။ လေရူးသုန်သုန်က Civil War-era epic ဇာတ်အိမ်မျိုးရှိပေမဲ့ ဒေါသမာန်ကတော့ သူ့မျက်မှောက်ခေတ်နဲ့ သိပ်မကွာလှတာလည်းပါလိမ့်မယ်။ စတိုင်းဘတ်ကိုယ်တိုင် စာအုပ်မှာ တစ်ချို့လူတွေ ဖောင်းထုတာ ခံခဲ့ရတဲ့အပိုင်းကြောင့်လည်း ပါကောင်းပါမယ်။ ထုတ်လုပ်ရေးပိုင်းကြောင်းလည်းပါတယ်။ ဒေါသမာန်ကိုတော့ စတူဒီယိုက သာမန်လျှံကာပဲ ထုတ်ခဲ့ပေမဲ့ လေရူးသုန်သုန်ကိုတော့ စတူဒီယိုက prestige blockbuster ဖြစ်လာဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး ထုတ်ခဲ့တယ်။ ဆိုတော့ ခေတ်အရရော ရုပ်ရှင်နဲ့စာအုပ်ရဲ့ ကွာခြားချက်အရရောကြောင့် ဒီကားကို အားမရတဲ့လူတွေ အားမရပေမဲ့လည်း ရုပ်ရှင်ကောင်းတော့ ဖြစ်နေတုန်းပါပဲ။ ဇာတ်ဝင်ခန်းတစ်ခန်းမှာပေါ့။ အဘိုးကြီးတစ်ယောက်က ကားလမ်းဘေးက စားသောက်ဆိုင်ကလေးထဲ ဝင်လာတယ်။ ဆိုင်ထဲမှာ ကားဒရိုင်ဘာတစ်ယောက်နဲ့ စကားပြောနေတဲ့ စားပွဲထိုးမကတော့ ဒီအဆင် ဒီအဆင်တွေဟာ အကျိုးပေးမယ်မှန်းမသိတော့ ခပ်ချေချေပေါ့။ အဘိုးကြီးက ဝင်လာတာနဲ့ " ကျုပ်တို့ကို ပေါင်မုန့်လေးတစ်လုံးလောက် ရောင်းပေးနိုင်မလား"လို့ပြောတော့ စားပွဲထိုးမက ငါထင်သလိုပဲဆိုတဲ့ မျက်နှာပေးမျိုးနဲ့ " ဒါကုန်စုံဆိုင်မဟုတ်ဘူး ကျွန်မတို့မှာ ဆန်းဒဝစ်လုပ်ဖို့ပဲ ရှိတယ်"လို့ ပြန်ပြောတာပေါ့။ အဘိုးကြီးက မျက်နှာလေးအိုအိုနဲ့ " သိပါတယ် မဒမ်ရာ အမေကြီးအတွက်မို့ပါ။ သူကသွားမရှိဘူးလေ ရေနဲ့နှူးပြီး ကျွေးမှ ဝါးနိုင်တာ သူဗိုက်ဆာနေလို့ပါ"လို့ပါ တောင်းပန်တယ်။ မလျှော့တဲ့ စားပွဲထိုးမက "ဆန်းဒဝစ်ပဲဝယ်လိုက်ပါလား ကျွန်မတို့ဆီက ဆန်းဒဝစ်တွေက သိပ်ကောင်းတာ"လို့ ခွန်းတုံ့ပြန်ပြန်ရော။ ဇီးရွက်လောက်ပဲ ကျန်တော့တဲ့ မျက်နှာနဲ့ အဘိုးကြီးကတော့ ထပ်ရှင်းပြရှာတယ်။ "ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်လည်း ဝယ်ချင်ပေမဲ့ မဒမ်ရယ်... ကျွန်တော်တို့မှာ ပေါင်မုန့်ဖိုးက၁၀ဆင့်ပဲရှိတာ အဲဒါမှခရီးအတွက်လောက်မှာမို့ပါ"လို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့လည်း စားပွဲထိုးမက မလျှော့ပြန်ပါဘူး "၁၀ဆင့်နဲ့ ဘာပေါင်မုန့်မှမရဘူး ပေါင်မုန့်တစ်လုံးကို အနည်းဆုံး၁၅ဆင့်တန်ပဲရှိတယ်"လို့ ပြောပြန်တယ်။ စားဖိုမှူးက ပေးလိုက်စမ်းပါကွာလို့ပြောတော့လည်း စားပွဲထိုးမက ပေါင်မုန့်ကားမလာခင် ပေါင်မုန့်ကုန်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲလို့ စောဒကတက်ပြန်တာပါပဲ။ စိတ်မရှည်တော့တဲ့ စားဖိုမှူးက " အေး ကုန်တော့လည်းကုန်ပါစေ ကုန်ပါစေပေါ့"လို့ပြောပြီး ဘုတောလိုက်မှ စားပွဲထိုးမက ပေါင်မုန့်သွားယူလာပြီး အဘိုးကြီးကို ရောင်းပေးတော့တယ်။ ဒါလည်း ချိုချိုသာသာမဟုတ်ပါဘူး။ ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးနဲ့ပဲ။ စားပွဲထိုးမပေါင်မုန့်သွားယူနေတဲ့အချိန်မှာ ကလေးလေး၂ယောက်က အဘိုးကြီးနောက်ကို လိုက်လာပြီး ဆိုင်ထဲဝင်လာခဲ့တယ်။ ငွေရှင်းတဲ့ကောင်တာနားက ချိုချဉ်တွေကို တွေ့သွားတဲ့အချိန် သူတို့အခြေအနေကိုလည်း သူတို့သိနေတော့ ဘာမှမပူဆာဘဲ မျက်လုံးအဝိုင်းသားလေးနဲ့ ကြည့်နေခဲ့ကြတယ်။ အဘိုးကြီးလည်း မနေသာတော့ " ဟိုးက ချိုချဉ်တွေက တစ်ဆင့်တန်တွေလား"လို့ စားပွဲမကိုမေးလိုက်တယ်။ စားပွဲထိုးမက..." မဟုတ်ဘူး"လို့ ပြောပြီးမှ သူ့ကောင်တာရှေ့တည့်တည့်က ကလေးလေး၂ယောက်ရဲ့ မျက်လုံးကို မြင်သွားပြီး ဆောင့်ကြီးအောင့်ကြီးဖြစ်နေခဲ့တဲ့ သူ့မျက်နှာပေါ်ဝမ်းနည်းရိပ်သန်းလာခဲ့တယ်။ " အာ မဟုတ်ဘူး ၂ချောင်းတစ်ဆင့်"လို့ ပြာပြာသလဲဖြေလိုက်တယ်။ အဘိုးကြီးကလည်း တစ်ဆင့်ပေးပြီး ကလေးနှစ်ယောက်ကို ချိုချဉ်တစ်ယောက်တစ်ခု ဝယ်ကျွေးနိုင်ခဲ့တယ်။ အဘိုးကြီးတို့ ထွက်သွားပြီးတော့ ခုန စားပွဲထိုးမနဲ့ စကားပြောနေတဲ့ ကားဒရိုင်ဘာက " အဲဒါတွေက နှစ်ချောင်းတစ်ဆင့်တန်မဟုတ်ဘူးလေ တစ်ခုကို ၅ဆင့်မလား"လို့ မချိုမချဉ်မျက်နှာပေးနဲ့ စားပွဲထိုးမကို လှမ်းပြောလိုက်တာပေါ့။ စားပွဲထိုးမကတော့ " ရှင့်အပူပါလို့လား"လို့ပဲ ပြန်ပြောခဲ့တယ်။ ခဏနေတော့ ကားဒရိုင်ဘာ ငွေရှင်းဖို့ ထလာတယ်။ ပိုက်ဆံပေးပြီးတဲ့နောက် တံခါးဝဆီတန်းသွားခဲ့တယ်။ စားပွဲထိုးမက " နေပါဦး ပြန်အမ်းငွေယူသွားဦးလေ"လို့ ပြောတော့ ဒရိုင်ဘာကလည်း တစ်ခွန်းပဲ ပြန်ပြောခဲ့တယ်။ " မင်းအပူပါလို့လား"တဲ့။ ဂျွန်ဖို့ဒ် နည်းနည်းပြင်ရိုက်ထားတဲ့ ဒီဇာတ်ဝင်ခန်းလေးကိုပဲ ဂျွန်စတိုင်းဘတ်က သူ့စာအုပ်ထဲ ပုံဖော်ထားတာက စာမျက်နှာ၂၀နီးနီးရှိတယ်။ စတိုင်းဘတ်က အဲဒီလောက် အသေးစိတ်ကျကျ ရေးတဲ့လူဆိုတော့ ဂျွန်ဖို့ဒ် ဒီလောက်ထိလုပ်ပြနိုင်တာပဲ ဟုတ်တော့ဟုတ်နေတဲ့ သဘောပါပဲ။ (အညွှန်းနဲ့ဘာသာပြန်ကတော့ WiRa Aung ဖြစ်ပါတယ်။) File size…(3.8 GB) / (2.3 GB) Quality….Blu-Ray 1080p HEVC / 720p Format…. mkv/mp4 Genre….Drama Duration….02:09:50 Subtitle….Myanmar Subtitle (Hardsub) Encoder….Double K Translated by WiRa Aung

စရိုက်မတူ နောက်ခံမတူကြတဲ့ လူတစ်စုဟာ တွန်တိုကနေ လော့စ်ဘာ့ထိသွားဖို့ ရထားလုံးတစ်စီးကို အတူစီးပြီး ခရီးဆက်ဖို့ဖြစ်လာတယ်။ သူတို့သွားမယ့်ခရီးဟာ လမ်းခရီးကြမ်းရုံသာမက အပါချီတွေရဲ့ရန်ကိုပါကြောက်ရတာကြောင့် စစ်သားတွေက တဆင့်ပြီးတဆင့်လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးမယ်ဆိုပေမဲ့ ‌လမ်းတလျှောက်စစ်သားတွေ မတွေ့ရဘဲ အခြေအနေဆိုးနေတာကြောင့် တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက်မသိကြတဲ့ အမျိုးသား ၇ ယောက်နဲ့ အမျိုးသမီး ၂ ဦးတို့က သူတိုရဲ့ပန်းတိုင် လော့စ်ဘာ့ကို ကိုယ့်အားကိုယ်ကိုးပြီးသွားရင်းကနေ အခက်အခဲတွေကို ကျော်ဖြတ်ရင်း တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်‌ယောက် သိလာရမှပါ။ မင်းသားကြီးဂျွန်ဝိန်းနုစဉ်က ‌ဇာတ်ကားတစ်ကားဖြစ်ပြီး ကာရိုက်တာတစ်ခုချင်းစီကို ပုံဖော်ထားပုံက အရမ်းကိုသေသပ်ပြောင်မြောက်တဲ့ ဇာတ်ကားကောင်းကြီးတစ်ကားဖြစ်ပါတယ်။ File size…(2.1 GB)/(1.7 GB) Quality….Blu-Ray 1080p / 720p Format… mp4 Duration…. 01:36:00 Genre... Adventure, Drama, Western Subtitle….Myanmar Subtitle (Hardsub) Encoder….Garfield Translated by Su

တီထွင်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး စီးပွားရေးရှင်ဖြစ်တဲ့ ကလိုက်ဒ်ဝိုင်နန့်ဟာ သူ့ရဲ့သမီးဖြစ်သူ ဒိုရသီရဲ့ မင်္လာဆောင်မတိုင်ခင် အလုပ်ကိစ္စတွေကို လုပ်ဖို့ ခရီးထွက်စရာပေါ်လာခဲ့ပါတယ် အဲဒီမှာ သူ့သမီးအတွက် ဟိုးအရင်တည်းက ဝယ်စုထားတဲ့ အစိုးရဘွန်းတွေကို လာယူတဲ့အခါမှာ ပျောက်နေတာကိုတွေ့ရခဲ့ပါတယ် အဲဒီမှာ သူ့ရဲ့ စက္ကထရီ ဂျူလီယာနဲ့ သွားပြီး ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ပါတယ် ဒီလိုနဲ့ သူတို့နှစ်ယောက် စကားများခဲ့ပြီး ထွက်လာခဲ့ပါတယ် ဒီလိုနဲ့ နောက်သုံးလအကြာမှာတော့ ဂျူလီယာ အသတ်ခံလိုက်ရပါတယ် အဲဒီတော့ ဂျူလီယာကို ဘယ်သူသတ်တာလဲ ဝိုင်နန့်ကရော ဘယ်ကိုရောက်နေတာလဲဆိုတာ ကြည့်ရှုခံစားရမှာဖြစ်ပါတယ်