ဒီဇာတ်ကားထဲက ပဲရစ်က အီဖယ်တာဝါရှိတဲ့ ပြင်သစ်မြို့တော်မဟုတ်ဘဲ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စု၊ တက္ကဆက်ပြည်နယ်ထဲက မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့ပါ။ ဇာတ်လမ်းကတော့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူမှန်းတောင် မသိတော့ဘဲ သဲကန္တာရထဲမှာ ဦးတည်ရာမဲ့ လျှောက်သွားနေတဲ့ ထရာ့ဗစ်ဆီက စပါတယ်။ သူစိမ်းတစ်ယောက်က သူ့ကိုတွေ့ပြီး ကယ်တင်ပေးရာကနေ ညီဖြစ်သူနဲ့ ပြန်ဆုံခွင့်ရလာတယ်။ ထရာ့ဗစ်ဟာ လေးနှစ်လုံး သတင်းအစအနမရဘဲ ပျောက်နေခဲ့သူဖြစ်ပြီး လတ်တလောဘဝနဲ့ပတ်သက်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေလည်း ပျောက်ဆုံးနေပါတယ်။ ညီဖြစ်သူက သူ့ကို လူ့အသိုက်အဝန်းထဲ ပြန်ဝင်ဆံ့လာအောင် ကူညီဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် သူပြန်ရောက်လာတာက ညီရဲ့မိသားစုကို မငြိမ်မသက် ဖြစ်စေတယ်။ အဲဒီမိသားစုထဲမှာ ထရာ့ဗစ် တစ်ချိန်က ထားခဲ့တဲ့ သားငယ်လေးလည်း ရှိနေပါတယ်။ အဖေမရှိခဲ့တဲ့ လေးနှစ်ဟာ ကလေးအတွက်တော့ သူ့ဘဝသက်တမ်းတစ်ဝက်စာပဲ။ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပြန်ရလာတဲ့အခါ ထရာ့ဗစ်က သားကိုခေါ်ပြီး တစ်ချိန်က အလွန်ချစ်ခဲ့ရတဲ့ ဇနီးကို ရှာဖို့ ခရီးထွက်လာပါတယ်။ အမေရိကန်ရုပ်ရှင်ဖြစ်ပေမယ့် ဒါရိုက်တာနဲ့ အမျိုးသမီးဇာတ်ဆောင်က ဂျာမန်တွေဖြစ်ပြီး တင်ပြပုံမှာလည်း ဥရောပရုပ်ရှင်အငွေ့အသက်တွေ ပါနေတယ်။ တက္ကဆက်က အထီးကျန်အဝေးပြေးလမ်းတွေနဲ့ သဲကန္တာရတွေကို နောက်ခံထားတဲ့ ဒီခရီးသွားဇာတ်လမ်းဟာ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ နားလည်မှုနဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ အရေးပါမှုဟာ ဘယ်အတိုင်းအတာအထိ ရောက်နိုင်သလဲဆိုတာကို မေးခွန်းထုတ်ထားပါတယ်။ ဆုစုစုပေါင်း ၁၈ ဆု ရထားပြီး ကိန်းစ်ရုပ်ရှင်ပွဲတော်မှာ ရရှိခဲ့တဲ့ သုံးဆုထဲမှာ အမြင့်ဆုံးဆုဖြစ်တဲ့ Palme d'Or လည်း ပါဝင်ပါတယ်။
ဇာတ်ကားကြည့်ရန်