Eros
Eros က ဟောင်ကောင်က ဝေါင်ကာဝေး၊ အမေရိကန်က စတီဗင် ဆိုဒါးဘတ်နဲ့ အီတလီက မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို အန်တိုနီယိုနီတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတိုသုံးပုဒ်ကို စုစည်းထားတဲ့ ရုပ်ရှင်ပါ။ ဒါရိုက်တာသုံးယောက်လုံးက ကိုယ့်အပိုင်းကို ကိုယ်တိုင်ရေးပြီး ကိုယ်တိုင်ရိုက်ထားကြတာဖြစ်သလို ကာမဆန္ဒနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို တစ်ယောက်တစ်မျိုး တင်ပြထားကြပါတယ်။ ဝေါင်ကာဝေးရဲ့ အပိုင်းကတော့ The Hand ပါ။ ဂေါင်လီနဲ့ ချန်းချန်တို့ ပါဝင်ထားပြီး ချန်းချန်က အပ်ချုပ်သမားအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားတယ်။ ဒီအပိုင်းမှာ ဂေါင်လီရဲ့ အဝတ်အစားမဲ့အခန်းမပါသလို အနမ်းခန်းကိုတောင် ထင်ထင်ရှားရှား မပြဘဲ ဆွဲဆောင်မှုကို ပုံဖော်ထားပါတယ်။ လက်ကို အဓိကအကြောင်းအရာအဖြစ် ရွေးထားပြီး ဆန္ဒနဲ့ ချစ်ခြင်းတို့ကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ တင်ပြတဲ့ပုံစံပါ။ မူရင်းအညွှန်းမှာ ဒီတင်ပြပုံကို 2046 ထဲက ကျန်းကျိရီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖော်ပြဘဲ ဆွဲဆောင်မှုရှိအောင် ရိုက်ထားတဲ့အခန်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ထားတယ်။ ကိုမောင်မောင်ရဲ့ ပန်းချစ်သူ၊ စိုင်းခမ်းလိတ်ရဲ့ အပြာရောင်မျက်ရည်နဲ့ ဇော်ဇော်အောင်ရဲ့ အပိုင်းအစများထဲက အရေးအသားတွေကိုလည်း ဥပမာယူပြီး အနုပညာဖန်တီးသူရဲ့ ရိုးသားမှုနဲ့ နူးညံ့တဲ့ဖော်ပြပုံအကြောင်း ဆွေးနွေးထားပါတယ်။ The Hand ထဲက ခံစားချက်တွေကို အချစ်လို့ ခေါ်နိုင်မလားဆိုတာကိုတော့ မေးခွန်းအဖြစ် ချန်ထားတယ်။ စတီဗင် ဆိုဒါးဘတ်ရဲ့ Equilibrium မှာ Robert Downey Jr. သရုပ်ဆောင်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အိပ်မက်ထဲမှာ အမြဲမက်နေလို့ စိတ်ကုဆရာဝန်ဆီ သွားပြပါတယ်။ အိပ်မက်ထဲက မိန်းကလေးကို ခဏပဲပြပြီး အဖြူအမဲရိုက်ကူးပုံကို သုံးထားတယ်။ ဖုံးကွယ်ထားတာတွေကနေ သိချင်စိတ်ဖြစ်လာအောင် တင်ပြတဲ့ပုံစံဖြစ်ပြီး အဲဒီနည်းနဲ့ ကာမဆန္ဒကို ဘယ်လောက်ဖော်ပြနိုင်သလဲဆိုတာကတော့ ကြည့်သူအပေါ် မူတည်နိုင်ပါတယ်။ အန်တိုနီယိုနီရဲ့ The Dangerous Thread of Things ကတော့ ဒီရုပ်ရှင် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့တဲ့ အပိုင်းပါ။ အန်တိုနီယိုနီဟာ ၁၉၄၇ ခုနှစ်ကတည်းက ရုပ်ရှင်ရိုက်လာခဲ့ပြီး အနုပညာရုပ်ရှင်များစွာ ရိုက်ကူးခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။ သူ့အပိုင်းက အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုဖို့ မလွယ်တဲ့ တင်ပြပုံမျိုးဖြစ်သလို သုံးပိုင်းထဲမှာ ကိုယ်လုံးတီးနီးပါးအခန်းတွေ ပါဝင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအပိုင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ မူရင်းအညွှန်းရေးသူကတော့ ဒီအပိုင်းရဲ့ ကာမဆန္ဒဆိုင်ရာ ခံစားမှုကို သိပ်မရခဲ့ဘူးလို့ ဆိုထားပြီး အဲဒါဟာ ကိုယ့်နားလည်မှုနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုနောက်ခံကွာခြားချက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထည့်စဉ်းစားထားပါတယ်။
ဇာတ်လမ်းအကြောင်း
Eros က ဟောင်ကောင်က ဝေါင်ကာဝေး၊ အမေရိကန်က စတီဗင် ဆိုဒါးဘတ်နဲ့ အီတလီက မိုက်ကယ်အိန်ဂျလို အန်တိုနီယိုနီတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းတိုသုံးပုဒ်ကို စုစည်းထားတဲ့ ရုပ်ရှင်ပါ။ ဒါရိုက်တာသုံးယောက်လုံးက ကိုယ့်အပိုင်းကို ကိုယ်တိုင်ရေးပြီး ကိုယ်တိုင်ရိုက်ထားကြတာဖြစ်သလို ကာမဆန္ဒနဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကို တစ်ယောက်တစ်မျိုး တင်ပြထားကြပါတယ်။ ဝေါင်ကာဝေးရဲ့ အပိုင်းကတော့ The Hand ပါ။ ဂေါင်လီနဲ့ ချန်းချန်တို့ ပါဝင်ထားပြီး ချန်းချန်က အပ်ချုပ်သမားအဖြစ် သရုပ်ဆောင်ထားတယ်။ ဒီအပိုင်းမှာ ဂေါင်လီရဲ့ အဝတ်အစားမဲ့အခန်းမပါသလို အနမ်းခန်းကိုတောင် ထင်ထင်ရှားရှား မပြဘဲ ဆွဲဆောင်မှုကို ပုံဖော်ထားပါတယ်။ လက်ကို အဓိကအကြောင်းအရာအဖြစ် ရွေးထားပြီး ဆန္ဒနဲ့ ချစ်ခြင်းတို့ကို သိမ်သိမ်မွေ့မွေ့ တင်ပြတဲ့ပုံစံပါ။ မူရင်းအညွှန်းမှာ ဒီတင်ပြပုံကို 2046 ထဲက ကျန်းကျိရီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို မဖော်ပြဘဲ ဆွဲဆောင်မှုရှိအောင် ရိုက်ထားတဲ့အခန်းတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ထားတယ်။ ကိုမောင်မောင်ရဲ့ ပန်းချစ်သူ၊ စိုင်းခမ်းလိတ်ရဲ့ အပြာရောင်မျက်ရည်နဲ့ ဇော်ဇော်အောင်ရဲ့ အပိုင်းအစများထဲက အရေးအသားတွေကိုလည်း ဥပမာယူပြီး အနုပညာဖန်တီးသူရဲ့ ရိုးသားမှုနဲ့ နူးညံ့တဲ့ဖော်ပြပုံအကြောင်း ဆွေးနွေးထားပါတယ်။ The Hand ထဲက ခံစားချက်တွေကို အချစ်လို့ ခေါ်နိုင်မလားဆိုတာကိုတော့ မေးခွန်းအဖြစ် ချန်ထားတယ်။ စတီဗင် ဆိုဒါးဘတ်ရဲ့ Equilibrium မှာ Robert Downey Jr. သရုပ်ဆောင်ထားတဲ့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အိပ်မက်ထဲမှာ အမြဲမက်နေလို့ စိတ်ကုဆရာဝန်ဆီ သွားပြပါတယ်။ အိပ်မက်ထဲက မိန်းကလေးကို ခဏပဲပြပြီး အဖြူအမဲရိုက်ကူးပုံကို သုံးထားတယ်။ ဖုံးကွယ်ထားတာတွေကနေ သိချင်စိတ်ဖြစ်လာအောင် တင်ပြတဲ့ပုံစံဖြစ်ပြီး အဲဒီနည်းနဲ့ ကာမဆန္ဒကို ဘယ်လောက်ဖော်ပြနိုင်သလဲဆိုတာကတော့ ကြည့်သူအပေါ် မူတည်နိုင်ပါတယ်။ အန်တိုနီယိုနီရဲ့ The Dangerous Thread of Things ကတော့ ဒီရုပ်ရှင် စတင်ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့တဲ့ အပိုင်းပါ။ အန်တိုနီယိုနီဟာ ၁၉၄၇ ခုနှစ်ကတည်းက ရုပ်ရှင်ရိုက်လာခဲ့ပြီး အနုပညာရုပ်ရှင်များစွာ ရိုက်ကူးခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။ သူ့အပိုင်းက အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုဖို့ မလွယ်တဲ့ တင်ပြပုံမျိုးဖြစ်သလို သုံးပိုင်းထဲမှာ ကိုယ်လုံးတီးနီးပါးအခန်းတွေ ပါဝင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသောအပိုင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ မူရင်းအညွှန်းရေးသူကတော့ ဒီအပိုင်းရဲ့ ကာမဆန္ဒဆိုင်ရာ ခံစားမှုကို သိပ်မရခဲ့ဘူးလို့ ဆိုထားပြီး အဲဒါဟာ ကိုယ့်နားလည်မှုနဲ့ ယဉ်ကျေးမှုနောက်ခံကွာခြားချက်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ထည့်စဉ်းစားထားပါတယ်။