သင်ဟာ သမားရိုးကျ ရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်းတွေကိုမေ့ပြီး အနုပညာရဲ့ ထူးဆန်းအံ့ဩဖွယ်နယ်နိမိတ်ထဲကို ခုန်ဆင်းဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင်တော့ ဒေးဗစ်လင့်ခ်ျ (David Lynch) ရဲ့ "The Grandmother" ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းတိုလေးကို ကြည့်ရှုသင့်ပါတယ်။ ဒါဟာ ရုပ်ရှင်တစ်ကားဆိုတာထက် စိတ်ရဲ့အတွင်းပိုင်းကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားတဲ့ အမြင်ပိုင်းဆိုင်ရာ အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုနဲ့ ပိုတူပါတယ်။ ဇာတ်လမ်းကတော့ ရိုးရှင်းပေမယ့် ထိတ်လန့်စရာကောင်းပါတယ်။ အနိုင်ကျင့်တတ်တဲ့ မိဘတွေရဲ့ အိမ်မှာ ကြီးပြင်းလာရတဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက်အကြောင်းပါ။ဒီရုပ်ရှင်ဟာ ဇာတ်လမ်းပြောပြပုံထက် ခံစားမှုနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိုပြီးအလေးပေးထားပါတယ်။ လင့်ခ်ျဟာ ထူးဆန်းတဲ့ ကာတွန်းရုပ်ရှင် (animation) တွေနဲ့ အဖြူအမည်း live-action တွေကို ပေါင်းစပ်ပြီး ကြည့်ရှုသူကို ကလေးရဲ့ စိတ်ဒဏ်ရာရနေတဲ့ ကမ္ဘာထဲကို ဆွဲခေါ်သွားပါတယ်။ ဒီဇာတ်ကားမှာ စကားပြောသံမပါသလောက်ရှားပြီး သူ့နေရာမှာ စက်မှုဆန်တဲ့၊ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ အသံဒီဇိုင်းတွေက ဇာတ်လမ်းရဲ့ စိတ်ခံစားမှုကို ပိုပြီး နက်ရှိုင်းစေပါတယ်။ "The Grandmother" ဟာ ပျော်စရာကောင်းတဲ့ ရုပ်ရှင်တစ်ကားတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ ကလေးဘဝရဲ့ အထီးကျန်မှု၊ စိတ်ဒဏ်ရာနဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ရှာဖွေခြင်းဆိုတဲ့ အမှောင်မိုက်ဆုံး အကြောင်းအရာတွေကို စူးစမ်းထားတဲ့ စမ်းသပ်မှုအနုပညာရုပ်ရှင်တစ်ကား ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ လင့်ခ်ျရဲ့ နောင်မှာထွက်ရှိလာမယ့် "Eraserhead" လိုမျိုး လက်ရာတွေရ
ဇာတ်ကားကြည့်ရန်
